Blog

Zeer goede vrijdag

vrijdag, 19 april, 2019
De Oostendse Moshi's

Dag 5

De meeste leerlingen wisselen het ontbijt in voor een verlengd schoonheidsslaapje.  De warmte en het gezellig samenzijn 's avonds nodigen uit om langer wakker te blijven dan gepland.  Het moment waarop de broeders de kruisiging van Jezus naspelen gaat aan de meerderheid voorbij.  Om 10u is iedereen aanwezig voor de workshop met de Tanzaniaanse leerlingen.  Zoals gebruikelijk spelen we eerst enkele opwarmingsspelletjes (alsof dat in +30 graden nodig is) en daarna interviewen we elkaar.  De antwoorden worden vereeuwigd op een filmpje.  Ondanks het warme weer nodigen we de Tanzaniaanse leerlingen uit voor enkele dansjes.  De "Macarena", de ??? ("pour une flirt avec toi"), de "chichiwa", de "swing".  In ruil tonen zij ons ook enkele typische zang en dans spelletjes.  Het is opnieuw een leuk samenzijn dat we kunnen afronden met een warme lunch.  De Tanzaniaanse leerlingen genieten ten volle en ook wij eten ons buikje rond.

Na de lunch is er even tijd voor een babbel.  De afspraken rond het tijdsschema worden herhaald en we kijken samen welke spelletjes we deze namiddag met de weeskinderen kunnen spelen.  In de hete middagzon vertrekken we rond 14u richting Amani.  Dit is een weeshuis voor straatkinderen.  Daar krijgen we van Victor een woordje uitleg en een uitgebreide rondleiding.  De weeskinderen wachten vol ongeduld op ons.  Eens de rondleiding gedaan is, kan het spel beginnen.  Wat in aanvang wat onwennig aanvoelt (want de kinderen spreken enkel Swahili), verandert al snel in een spontaan moment waarbij alleen lachende gezichten te verkennen zijn.  We spelen frisbee, enkele kringspelletje, tikkertje en "dikke Bertha".  Voor de gelegenheid veranderen we de naam van het spel in "Fat mama".  (Dikke Bertha is een soort tikkertje waarbij je getikt wordt wanneer "fat mama" jou van de grond kan tillen.)  Het warme weer speelt enkele leerlingen parten, maar we sluiten opnieuw af met zang en dans...  (Jammer genoeg weinig foto's om de privacy van de kinderen te beschermen)

We trotseren opnieuw de zon en gaan te voet terug.  Onderweg maken we tijd voor een ontspanningsmoment aan het water.  Het frisse water van de beek doet deugd en al snel liggen er enkele waterratten in het water.  Enkele leerlingen met kleren moeten er aan geloven en arriveren in de stroom.  We worden af en toe opgeschrikt door luide kreten van "de stoere mannen" die wegspringen van wilde dieren in het water.  Later zien we vissers die ons vermoeden bevestigen: er zit vis in het water.  Levensgevaarlijk ;D

We wandelen op het gemak terug naar de gemeenschap en gaan meteen aan tafel.  We eten voor de broeders, want zij moeten 24 uren in stilte doorbrengen en daar zijn onze leerlingen nu niet direct kampioenen in.  Nog een reflectiemoment, een gezellig samenzijn en dag zit er al weer op.  We hebben er opnieuw met volle teugen van genoten en kijken uit naar de daguitstap van morgen.  Slaapwel!

 

Rezan

"Wat ik leuk vind is dat iedereen elkaar helpt als één familie, iedereen wordt gelijkaardig behandeld en niemand heeft oordelen over elkaar"

 

Seppe

"Iedereen ziet er hier veel gelukkiger uit dan in België"

 

Gilles

"Ik wist niet dat in "Amani" alle kinderen opvangen worden, of ze nu iets slechts gedaan hebben of niet"

 

Maria

"Ik wist niet dat de plaatselijke bevolking hier bijna elke dag hetzelfde eet."

 

Arno

"Ik had nooit verwacht dat iedereen hier zo sociaal is. Dit apprecieer ik enorm, zeker omdat ik dit ook ben en dit in België soms niet geapprecieerd wordt."

 

Aïna

"Hakuna Matata"

 

Joyce

"Alle mensen zijn hier zeer vriendelijk en geven altijd een handje of vuistje om goeiendag te zeggen. Je bent ook bij iedereen altijd welkom en dat zien we niet meer in België"

 

Xanten

"Tijdens deze reis is mijn Engels enorm verbeterd"

 

 

Reacties

Zalig om te lezen.

Reactie toevoegen

Met de steun van

Kwaliteitslabel